15°C słabe opady deszczu

Zawieszenie oskarżonego w czynnościach służbowych a rozwiązanie umowy o pracę

Społeczność, Zawieszenie oskarżonego czynnościach służbowych rozwiązanie umowy pracę - zdjęcie, fotografia

 Artykuł oparty na uchwale Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, z dnia 10 grudnia 2015 r, III PZP 7/15.

 

Nieświadczenie przez pracownika – członka korpusu służby cywilnej pracy przez trwający dłużej niż jeden miesiąc okres nieobecności spowodowanej zastosowaniem wobec środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych nie może stanowić podstawy do rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 53 § 1 pkt 2 KP.

 

Tytułem środka zapobiegawczego można zawiesić oskarżonego w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo nakazać powstrzymanie się od określonej działalności lub od prowadzenia określonego rodzaju pojazdów. Zawieszenie w czynnościach służbowych należy rozumieć jako czasowe odsunięcie pracownika od wykonywania obowiązków składających się na uzgodniony rodzaj pracy.

 

 W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazano, że ani przepisy Kodeksu pracy, ani ustawa o służbie cywilnej nie regulują skutków zawieszenia pracownika w czynnościach służbowych, na podstawie art. 276 KPK, w sferze stosunku pracy. Podobną ocenę Sąd Najwyższy wyraził w sprawie dotyczącej pracownika samorządowego w odniesieniu do ustawy o pracownikach samorządowych. Także w doktrynie podkreśla się niekompletność regulacji prawnej w tym zakresie, postulując pilną potrzebę ingerencji ustawodawczej. Należy jednak zaznaczyć, że powyższe stanowisko Sądu Najwyższego zostało wyrażone w sprawach dotyczących wynagrodzenia za okres zawieszenia.

 

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 81 § 1 KP nie stanowi podstawy przyznania pracownikowi za okres odsunięcia od świadczenia pracy, wskutek postanowienia prokuratora o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych na podstawie art. 276 KPK, wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy.

 

Nieobecność w pracy wynikająca ewentualnie z zastosowania tego środka ma charakter nieobecności usprawiedliwionej. Mając jednak na uwadze przedstawione wyżej argumenty, należy pomimo to uznać, że art. 53 § 1 pkt 2 KP nie reguluje sytuacji pracownika, wobec którego prokurator zastosował rozważany środek zapobiegawczy i nie może stanowić podstawy do rozwiązania z nim umowy o pracę, co potwierdza istnienie wskazanej wcześniej luki prawnej. Luka ta powinna zostać usunięta przy zastosowaniu wnioskowania a maiori ad minus. Skoro bowiem opisana ochrona przysługuje pracownikowi tymczasowo aresztowanemu, to tym bardziej powinna przysługiwać pracownikowi, wobec którego prokurator zastosował środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych.

 

Zdaniem Sądu Najwyższego, unormowaniem regulującym sytuację najbardziej podobną do sytuacji nieunormowanej w przepisach prawa pracy w związku z zastosowaniem środka zapobiegawczego z art. 276 KK jest art. 68 ustawy o służbie cywilnej. Regulacja ta dotyczy członka korpusu służby cywilnej, a więc także pracownika niebędącego urzędnikiem oraz obejmuje unormowanie sytuacji najbardziej zbliżonej, ponieważ odnosi się do pracownika tymczasowo aresztowanego w razie odsunięcia go od pracy przez podmiot zewnętrzny wobec urzędu. Ograniczając ustalenie poszukiwanej normy wypełniającej lukę prawną do zakresu wyznaczonego rozważanym zagadnieniem prawnym, jako najbardziej adekwatny należy wskazać art. 68 ust. 1 zdanie pierwsze w/w ustawy, który stanowi, że stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej tymczasowo aresztowanego ulega z mocy prawa zawieszeniu. Norma ta nie jest jednak pełna, bowiem nie daje odpowiedzi na pytanie, czy w okresie nieobecności pracownika w pracy spowodowanej jego zawieszeniem w czynnościach służbowych pracodawca może z nim rozwiązać stosunek pracy. Kwestię tę, w odniesieniu do pracowników służby cywilnej niebędących urzędnikami reguluje art. 66 § 1 kodeksu pracy w związku z art. 9 ust. 1 i 74 ustawy o służbie cywilnej. W rezultacie należy stwierdzić, że w świetle wskazanych przepisów stosunek pracy pracownika członka korpusu służby cywilnej, niebędącego urzędnikiem, którego tytułem środka zapobiegawczego zawieszono w czynnościach służbowych, ulega z mocy prawa zawieszeniu. W takim wypadku umowa o pracę wygasa z upływem 3 miesięcy nieobecności pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania, chyba że pracodawca rozwiązał wcześniej bez wypowiedzenia umowę o pracę z winy pracownika. Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza dyrektor generalny urzędu.

Pytania dotyczące artykułu: 669-134-666

Radca Prawny Joanna Regent-Cendrowska

Kancelaria REGENT LEGAL

Zawieszenie oskarżonego w czynnościach służbowych a rozwiązanie umowy o pracę komentarze opinie

Dodajesz jako: Zaloguj się

Ostatnie video - filmy na Portal Zwolenia